عواقب رها کردن تنگه اُحد را باید پذیرفت...

بررسی تحلیلی شکست اصولگرایان در انتخابات یازدهم

پس از اعلام نتایج انتخابات یازدهمین دورهریاست جمهوری و اعلام خبر پیروزی حجت الاسلام روحانی موجی از واکنش های متفاوت ازجانب دلبستگان به گفتمان انقلاب اسلامی و اصول گرایی دیده شد.

از طرفی خبر حضور هفتاد و دو درصدی مردم درپای صندوق ها که تضمین کننده عزت، عظمت و مردم سالاری دینی نظام بود و جای بسی مسرّتو خوشحالی داشت، خصوصاً این که پس از اجحاف هایی که در انتخابات سال 1388 در حقنظام اسلامی رفت، چنین حضور و مشارکت بالایی خود به خود مشت محکمی بود بر دهانیاوه گویان داخلی و خارجی.

از طرف دیگر رای آوردن کاندیدایی که دارایمواضع خاص سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بود که می توان محوریت آن را تخریب و سیاهنمایی از عملکرد دولت نهم و دهم دانست. کاندیدایی که به جرات می توان گفت که کسیاز اصول گرایان احتمال پیروزی او را نمی داد اما سرانجام در کمال ناباوری گوی سبقترا از دیگران ربود و با همان کلید معروفش مجوز ورود به پاستور را دریافت کرد.

البته این نکته قابل تامل است که چرا و چگونهشد که عده ای در چهار سال گذشته و خصوصاً همین یکی دو سال آخر دائماً دم از اینزدند که انتخابات یازدهم رقابتی ست میان اصول گرایان و احتمالی ولو کم برای رایآوردن رقیب نگذاشتند؟! آیا این به نوعی خوش بینی بود یا این که بازی ای بود کهتوسط رقیب صحنه سازی شد تا مثل بادی اصول گرایان را فربه کند و با این پشتوانه ازاحساس ضرورت ائتلاف حقیقی دور گرداند؟ -والله عالم- هر چه که بود نتیجه داد و اینکپس از 8 سال نشستن پای سفره اصول گرایی باید دوباره به قهقرا بازگشت کنیم.

هدف ازین نوشتار بررسی عوامل و عللی ست که زمینهساز این اتفاق گردید.

فروشگاه اینترنتی دزآب...