فاطمه(س)، راز مکتوم خلقت...

چند خطی در وصف خورشید فاطمه(س) به بهانه ایام فاطمیه(س)...

چه بگوید ذره در وصف خورشید؟! ظلمت در وصف نور؟! نا پاکی در وصف طهارت محض؟! مگر می توان چشم در چشم خورشید دوخت و از عظمت نورش دیده نبست؟ چشمان نا لایق و بی فروغ ما کجا و دیدار جمال خورشید؟!

روزی که قدم بر این هستی نهاد، روز سرور عالم بود. چرا که خود، علتِ هستی بود. علت آفرینش. آن جا که خداوند به نبی(ص) و علی(ع) فرمود: «لولا فاطمة لما خلقتکما»[1]. و چه زیبا باید باشد زندگی علت هستی! بانویی که نه تنها «سیدة نساء العالمین»[2] بود که فرزندش مهدی(عج) فرمود: «لی فی ابنة رسول الله اسوه حسنة»[3]. و همه اوج فاطمه(س) در آن جاست که نه من و تو، بلکه حجت آخِر او را اسوه خود می نامد. و چرا این گونه نباشد؟! فاطمه ای(س) که راز مکتوم خلقت است. فاطمه ای(س) که نور آسمان ها و زمین است.[4] فاطمه ای(س) که مبراست از هر رجس و پلیدی.[5] فاطمه ای(س) که محور اهل کساست. آن جا که فرمود: «هم فاطمة و ابوها و بعلها و بنوها و سر المستودع فیها...»[6]. آری، همه با فاطمه(س) نسبت خود را می یابند. پدر، شوهر و فرزندان. و تو تا وقتی نبی(ص)، علی(ع)، حسن(ع) و حسین(ع) را حقاً لمعرفتهم نشناسی، محورشان را محال است که بشناسی. سخن از «راز مکتوم» است.

فرمود: «انما سمیت فاطمة لان الخلق فطموا عن معرفتها»[7]. پیاله حقیر فهم من و تو را، راهی به درک اقیانوس بی کران او نیست. آن جا که شاهین تیز پرواز درک اولیاء خاص الهی از صعود باز می ماند و ناله «فاطمه و ما ادرائک ما فاطمه» سر می دهند.

آیا عظمتی بالاتر از کلام الله می شناسی؟ قرآن فقط می تواند در شب قدر نازل شود. چون غیر این شب را یارای تحمل عظمتش نیست. مگر نگفته اند که باید بین ظرف و مظروف تناسب باشد؟ پس لیله القدر هم می شود هم رتبه کلام الله. و چون قرآن را نمی توان حقاً لمعرفته شناخت، شب قدر نیز همین سرنوشت را پیدا می کند. و تو می دانی که امام صادق(ع) فرمود: «من عرف فاطمة حق معرفتها فقد ادرک لیلة القدر»[8]. اوج قدر فاطمه(س) همان اوج قدر قرآن است. و عجیب این جاست که فاطمه(س) خود، قرآن ناطق است. آری، فقط قرآن ناطق توان تلقی قرآن صامت پروردگار را دارد. و در این میان سهم من و تو عجز است و نا توانی از درگ آن «راز مکتوم».

فروشگاه اینترنتی دزآب...