دل نوشته ای در ایام ولادت امام مهربانی ها...

هو اللطیف

به نام خداوندی که قلم راآفرید و آن را به دست انسان داد تا با مرکب عشقش عجین سازد و بنگارد در وصف دوست!

داستان عشق ورزیدن به شاه لوکشف(ع) نه ماجرایی ست که به میلادش و آغاز اسلام بازگردد که ریشه دارد در آغازخلقت و چه بسا پیش از آن. آن جا که سرور کائنات(ص) فرمود: نور من و علی(ع) چندهزار سال پیش از خلقت آدم ابوالبشر آفریده شده بود.

و در این میان سرمستیم ازین کهآفریده شده ایم از اضافه گلِ علی(ع). اگر قلوبمان مالامال از محبت اوست و سر از پانمی شناسیم در ایام ولادتش، تاثیر همان عشقی ست که با خمیر گلمان سرشته شده است.

وصف اسد الله الغالب، حیدرکرار، یعسوب الدین و امیرالمومنین علی(ع) کجا و دهان ناپاک ما؟!

بی شک علی(ع) فرقی ندارد باخداوند مگر در بنده بودنش. چرا که فرمود: «لا فرق بینک و بینهم الا انهم عبادک وخلقک». و برای همین است که خدا مسبب الاسبابش کرده است و مفتح الابواب. «بکم فتحالله و بکم یختم...» علی(ع) نه فقط فاتح خیبر بود که فاتح القلوب است. آن هم فاتح قلبهای تیره ای چون من! آری! چه خوش سروده است:

به ذره گر نظر لطف بوتراب کند

به آسمان رود و کار آفتاب کند!

فروشگاه اینترنتی دزآب...